Obraz słodkiego wilczka jest w sumie tak samo realny jak obraz bezwzględnego myśliwego.
Dlaczego nie mielibyśmy korzystać z talentu do przekłamywania, przekręcania rzeczywistości?
Bo wydaje nam się, że to może się udać. I udaje się w danej chwili. Nawet działa dość długo.
Na szczęście nie jest to wieczne.
Dziecko „kiedyś tam” zobaczy jak jest. Dlatego teraz próbuje, sprawdza, pyta – ma na to czas. My zaś cierpliwie możemy dyskutować o tym w jaki sposób patrzymy na tego samego wilka.
„Kiedyś tam” dziecko to zweryfikuje. Jeśli życzymy mu jak najlepiej, to zadziała to bez arogancji i poczucia, że można tworzyć i akceptować fałszywe treści.
Jest dobrze, bo to właśnie dzieci w bystry sposób obserwują. Dzięki dobrym obserwacjom szybko dociera się do realności. Wystarczy się spotkać i pogadać, wymienić poglądami. Tak, z dziećmi.
Dzięki za treściwy, wspólny czas! Spotkania Przyrodnicze trwają.
Spotkania Przyrodnicze nt. dzikich zwierząt – Szkoła Podstawowa w Supraślu, grudzień 2024 r.
Podziękowania i ukłony!
Lasonauci
Fotografie: Zosia (dziękujemy serdecznie, talent!)
PS Ciekawią nas odczucia po przeczytaniu tekstu.
